O FIRMIE LABORATORIA APLIKACYJNE APLIKACJE INSTALACJA BIURO SERWISOWE KONTAKT SŁOWNIK WYDARZENIA Zakopane 2017 Wyprzedaż

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KONTAKT

Adres do korespondencji:

 

MS SPEKTRUM

04-002 Warszawa

ul. Lubomira 4

 

Telefon: (+48) 22 810 01 28

Faks: (+48) 22 810 01 28

E-mail: biuro@msspektrum.pl

 

 

 

 

SYMPOZJA


powrót do listy sympozjów lista sympozjów

Ślesin 2010   17 maja 2010 - 19 maja 2010

Środowisko - zdrowie - żywność

 

relacja zdjęciowa
       


 

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Kontrola profili i zawartości związków bioaktywnych w owocach i warzywach w trakcie procesów przetwarzania    

prof. dr hab. inż. Jacek Namieśnik
Barbara Kusznierewicz
Agnieszka Bartoszek   
Politechnika Gdańska   
Gdańsk   

   

dostępna jest pełna wersja referatu

Wybrane przykłady korzyści płynących z zastosowania metod rozdzielczych w analizie śladowej    

prof. dr hab. Rajmund Dybczyński   
Instytut Chemii i Techniki Jądrowej   
Warszawa   

   

 

GBC Polska    

mgr inż. Mariusz Szkolmowski   
GBC Polska   
Warszawa   

   

dostępna jest pełna wersja referatu

Analiza pierwiastkowa żywności - trendy i wybrane problemy analityczne    

prof. dr hab. Wiesław Żyrnicki
Anna Leśniewicz
Jolanta Borkowska-Burnecka   
Politechnika Wrocławska   
Wrocław   

   

dostępna jest pełna wersja referatu

Składniki mineralne w łańcuchu pokarmowym człowieka: środowisko - suplementy diety    

prof. dr hab. Piotr Szefer   
Akademia Medyczna
Katedra i Zakład Bromatologii   
Gdańsk   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Postęp w analityce kompleksów glinu w próbkach rzeczywistych nadwarciańskiego hydroekosystemu    

prof. dr hab. Jerzy Siepak   
Uniwersytet im. A. Mickiewicza
Wydział Chemii   
Poznań   

   

 

Wręczenie nagrody za najlepszą pracę doktorską ze spektrometrii analitycznej przez członków Komitetu Chemii Analitycznej PAN    

 

 

 

Analiza specjacyjna we frakcjonowaniu i specjacja glinu w stałych próbkach środowiskowych w nowym układzie technik łączonych HPIC-FAAS    

dr Marcin Frankowski   
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza   
Poznań   

   

 

Atrakcje:
1. Wycieczka do Bazyliki Licheńskiej
2. Unikatowa wycieczka do kopalni soli w Kłodawie(*)    

 

 

 

Analiza chemiczna a projektowanie żywności funkcjonalnej    

prof. dr hab. Ewa Bulska   
Uniwersytet Warszawski   
Warszawa   

   

dostępna jest pełna wersja referatu

Jak smakują dioksyny, czyli po nitce do kłębka    

dr hab. inż. Adam Grochowalski prof. PK   
Politechnika Krakowska   
Kraków   

 

Chlorowane kongenery dioksyn to liczba 210 związków, z czego 75 należy do polichlorowanych dibenzodioksyn, a 135 do chlorowanych dibenzofuranów. Za szkodliwe uznano 7 z tych pierwszych i 10 z tych drugich. Istnieje zatem 17 związków tworzących profile niemalże jednoznacznie określające ich genezę. Dioksyny mają dwa zasadnicze źródła: procesy termiczne oraz synteza z prekursorów (np. chlorofenole, chlorobenzeny itd.). Powolne schładzanie gazów spalinowych, obecność węgla pierwiastkowego (sadza) oraz niewielka ilość chloru (obecnego w każdym rodzaju paliwa) powoduje powstawanie dioksyn w tzw. syntezie de novo. Tworzy się bardzo charakterystyczny profil kongenerowy tych związków. Z kolei wytwarzanie i przetwarzanie aromatycznych związków chlorowcoorganicznych tworzy zupełnie inny profil. Jeśli dodać do tego powolny, ale istotny proces biodegradacji (najszybciej rozkładowi ulegają tylko kongenery o największej biodostępności) powstaje kolejny, nowy profil.

Podobnie jak dioksyny, za niezwykle niebezpieczne uznano 12 dioksynopodobnych, spośród wszystkich 210 PCB. W ostatnich 50 latach wytwarzano je przez chlorowanie bifenylu otrzymując produkty o znanym profilu kongenerowym (askarele), obecnie już nie produkowane, ale wciąż obecne w środowisku. Związki te powstają również w procesach termicznych tworząc odmienny od askareli profil kongenerowy. Razem z dioksynami mamy 29 związków mogących wskazywać na ich genezę i poszczególne etapy rozproszenia w środowisku, w tym ich biodegradację.

Żywność pochodzenia zwierzęcego należy do ostatniego ogniwa łańcucha troficznego u człowieka. Wnikliwa analiza wyniku oznaczania zawartości dioksyn i PCB w żywności pozwala obecnie niemal w 100% wskazać winowajcę jej zatrucia tymi związkami. Tak też było w roku 1999 podczas tzw. dioksynowej, "belgijskiej afery kurczakowej", w roku 2007 podczas skażenia dioksynami gumy guar stosowanej jako importowany z Indii roślinny zagęstnik żywności (np. jogurty) oraz na przełomie lat 2008/2009, gdy dioksynami skażono wieprzowinę w Irlandii.
Analizując obrazy kongenerowe tych zanieczyszczeń bez problemu ustalono, że paszę, którą skarmiano kurczęta w Belgii w 1999 roku skażono olejem transformatorowym zawierających askarele. Historia lubi się powtarzać. To samo stało się z paszą w Irlandii w 2008r. A gumę guar Hindusi skazili dioksynami o profilu obecnym w pentachlorofenolu, stosowanym jako fungicyd, użytym do przeciwgrzybowej konserwacji tego preparatu w Indiach.

Próba otrucia Wiktora Juszczenki - jak podawały media - dioksynami, sprowadzała się do podania mu jednego tylko kongeneru: 2,3,7,8-TCDD. Wykazała to analiza jego krwi. Ten związek nigdzie nie występuje w przyrodzie "sam". Zatem obecność tego związku była efektem próby otrucia zakończonej fiaskiem, gdyż związek ten podany w dużej dawce jednorazowo wchłania się powoli. Dioksyny są niebezpieczne, gdy spożywamy je w małych dawkach, ale regularnie. Wiktor Juszczenko wie jak smakują dioksyny. Można go o to zapytać.

Obecnie wskutek masowego stosowania bromowanych opóźniaczy zapłonu w tworzywach sztucznych oraz coraz powszechniejszego, niekontrolowanego spalania odpadów zawierających te tworzywa powstają bromowane analogi dioksyn. Razem kolejnych 210 bromowanych dioksyn i 209 bromowanych bifenyli. Kolejne profile kongenerowe. Z badań toksykologicznych wynika, że bromowane odpowiedniki dioksyn są bardziej szkodliwe od chlorowanych analogów. Problem w tym, że nie ma żadnych regulacji prawnych w odniesieniu do bromowanych dioksyn, a w spalinach z procesów termicznych, gdzie spala się paliwa alternatywne (ich podstawowy składnik to różne polimery zabezpieczone opóźniaczami zapłonu) stężenie bromowodoru jest wyższe niż chlorowodoru. Zapewne i bromowanych dioksyn, ale do chwili obecnej brak metod ich oznaczania.

Oznaczanie bromowanych dioksyn jest trudne, gdyż w żywności występują obok nich polibromowane etery difenylowe (PBDE) w stężeniu o kilka rzędów wyższym niż bromowane dioksyny (efekt wieloletniego, nieprzemyślanego używania tych opóźniaczy zapłonu w przemyśle). Związki te ulegają fragmentacji w spektrometrze mas (również wysokiej rozdzielczości) na jony o identycznym stosunku m/z jak bromowane dioksyny, a więc zakłócają ich pomiar. Trwają badania w zakresie opracowania metod izolowania bromowanych dioksyn od PBDE...

Są też związki mieszane - chlorobromodioksyny...

Pełna wersja referatu:   4733 Kb

   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Oznaczanie metali w konwencjonalnych paliwach silnikowych i biopaliwach - potrzeby, metody analityczne, perspektywy rozwoju    

dr Zofia Kowalewska   
OBR Płock   
Płock   

   

 

Przygotowanie próbek do analizy specjacyjnej     

dr Beata Godlewska-Żyłkiewicz   
Uniwersytet w Białymstoku   
Białystok   

 

 

Specjacja w środowisku glebowym - problemy i możliwości    

dr hab. Ryszard Dobrowolski
Magdalena Marzec   
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej    
Lublin   

   

dostępna jest pełna wersja referatu

Nowoczesne techniki analityczne w analizie specjacyjnej chromu i arsenu w próbkach środowiskowych    

dr hab. Danuta Barałkiewicz prof. UAM
Izabela Komorowicz
Karol Sęk   
UAM   
Poznań   

 

 

Warsztaty (zajęcia rotacyjne w podgrupach)    

 

 

      

Pokaz najnowszego mikroskopu elektronowego    

   
COMEF   
   

 

      

Analiza rtęci w próbkach żywności
(podczas demonstracji zostaną wykonane pomiary rzeczywistych próbek)    

   
Testchem   
   

 

      

Pokaz nowego systemu do filtracji membranowej w układzie cross flow    

   
Sartorius   
   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Oznaczanie zawartości rtęci całkowitej w tkankach kormorana czarnego i wybranych gatunków ryb z zastosowaniem techniki CVAAS    

dr hab. inż. Piotr Konieczka   
Politechnika Gdańska   
Gdańsk   

   

 

Viagra dla mózgu    

prof. dr hab. Jerzy Silberring   
Akademia Górniczo-Hutnicza
Katedra Biochemii i Neurobiologii   
Kraków   

   

 

Niedobory selenu w wybranych chorobach u ludzi z Podlasia    

prof. dr hab. Maria H. Borawska
Katarzyna Socha
Jolanta Soroczyńska   
Uniwersytet Medyczny, Zakład Bromatologii   
Białystok   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Selen w żywności    

dr Katarzyna Socha
Renata Markiewicz-Żukowska   
Uniwersytet Medyczny, Zakład Bromatologii   
Białystok   

 

 

Ocena realizacji normy żywienia na magnez przez racje pokarmowe stosowane w żywieniu żołnierzy Wojska Polskiego na przestrzeni 30 lat    

płk doc. dr hab. Jerzy Bertrandt   
Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii   
Warszawa   

 

 

Analiza oddechu - wykorzystanie w diagnostyce medycznej    

dr Tomasz Ligor
Bogusław Buszewski   
UMK, Wydział Chemii   
Toruń   

 

 

Badania biegłości - jak organizować i wykorzystać wyniki    

dr Marek Dobecki   
Instytut Medycyny Pracy im. prof. dra J. Nofera   
Łódź   

 

 

Najnowsze wiadomości ze świata akredytacji    

prof. dr hab. Ewa Bulska   
Uniwersytet Warszawski   
Warszawa   

   

STATYSTYKA Ślesin 2010


Liczba wykładów: 18.
Dla 15 wykładów zamieszczono streszczenia.
Dla 10 wykładów zamieszczono pełne wersje referatów.
Łączny czas trwania wykładów: 8 godzin i 55 minut.


Liczba warsztatów: 3.
Łączny czas trwania warsztatów: 2 godziny i 30 minut.

 

 
 
O firmie
Laboratoria aplikacyjne
Aplikacje
Instalacja
Biuro serwisowe
Kontakt
Słownik
Wydarzenia
Sympozja
zakopane 2017
wyprzedaż
Nota prawna
Polityka prywatności
Kontakt