O FIRMIE LABORATORIA APLIKACYJNE APLIKACJE INSTALACJA BIURO SERWISOWE KONTAKT SŁOWNIK WYDARZENIA Zakopane 2017 Wyprzedaż

    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KONTAKT

Adres do korespondencji:

 

MS SPEKTRUM

04-002 Warszawa

ul. Lubomira 4

 

Telefon: (+48) 22 810 01 28

Faks: (+48) 22 810 01 28

E-mail: biuro@msspektrum.pl

 

 

 

 

SYMPOZJA


powrót do listy sympozjów lista sympozjów

Ślesin 2007   23 maja 2007 - 25 maja 2007

Kryteria wyboru metody analitycznej w analizie śladowej i ultraśladowej

 

relacja zdjęciowa
       


 

 

Otwarcie Sympozjum    

 

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Analityka śladów - problemy i wyzwania    

prof. dr hab. Jacek Namieśnik   
Politechnika Gdańska   
Gdańsk   

   

 

Absorpcyjna spektrometria atomowa - kryteria wyboru techniki pomiarowej    

dr hab. Ryszard Dobrowolski   
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej   
Lublin   

   

 

GBC Polska    

mgr inż. Mariusz Szkolmowski   
GBC Polska   
Warszawa   

   

 

Wybór metody w analizie śladowej a ekstrakcja    

prof. dr hab. Wiesław Żyrnicki   
Politechnika Wrocławska   
Wrocław   

   

 

Neutronowa analiza aktywacyjna. Jej rola i znaczenie w nieorganicznej analizie śladowej    

prof. dr hab. Rajmund Dybczyński   
Instytut Chemii i Techniki Jądrowej   
Warszawa   

   

 

Wręczenie nagrody za najlepszą pracę doktorską ze spektrometrii analitycznej przez członków Komitetu Chemii Analitycznej PAN

Sponsorzy Nagrody: GBC Polska - GBC – PHOTRON
     

 

 

 

Identyfikacja dróg nielegalnej syntezy ecstasy w oparciu o specyficzne produkty reakcji ubocznych, przy zastosowaniu GC/MS oraz DIOS/MS    

dr Małgorzata Świst   
Uniwersytet Jagielloński   
Kraków   

   

 

Atrakcje:
Wycieczka do Bazyliki Licheńskiej
Zawody Łucznicze    

 

 

 

Korelacja pomiędzy parametrami aerozolu a sygnałem analitycznym w optycznej spektrometrii emisyjnej    

dr hab. Krzysztof Jankowski   
Politechnika Warszawska   
Warszawa   

   

 

Przygotowanie próbek – ważny etap analizy chromatograficznej    

prof. dr hab. Waldemar Wardencki   
Politechnika Gdańska   
Gdańsk   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Analityczne aspekty oznaczania śladowej ilości wysokotoksycznych zanieczyszczeń organicznych w środowisku i w żywności    

prof. dr hab. Adam Grochowalski   
Politechnika Krakowska   
Kraków   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Materiały odniesienia - kryteria wyboru i zasady stosowania    

dr inż. Piotr Konieczka   
Politechnika Gdańska   
Gdańsk   

   

 

SGE Analytical Science - Producent akcesoriów chromatograficznych    

dr Julian Musset   
SGE Analytical Science   
UK   

   

 

Zewnętrzne potwierdzenia poprawności wskazań spektrofotometrów absorpcyjnych UV, VIS, NIR przy użyciu fitrów wzorcowych    

mgr Adam Żórawski   
Główny Urząd Miar   
Warszawa   

   

 

Warsztaty (rotacyjne zajęcia w podgrupach)    

 

 

      

Linde Gaz - pokaz profesjonalnej instalacji gazowej    

   
   
   

 

      

SPEX - pokaz młynka kriogenicznego do przygotowania trudno mielących się próbek    

   
   
   

 

      

Pokaz aparatury z oferty TESTCHEM    

   
   
   

 

      

Pokaz systemu bezprzewodowej rejestracji temperatury Q-MSystem; Grupa ALCHEM sp. z o.o.    

   
   
   

 

 

Ocena walidacji procedur analitycznych w procesie auditowania    

prof. dr hab. Ewa Bulska, dr Piotr Pasławski   
Uniwersytet Warszawski, PIG   
Warszawa   

 

 

Kryteria wyboru metody analitycznej w badaniach obiektów zabytkowych    

dr Barbara Wagner   
Uniwersytet Warszawski   
Warszawa   

 

 

Dr Jekyll and Mr Hyde - our hidden face    

prof. dr hab. Jerzy Silberring   
Uniwersytet Jagielloński   
Kraków   

   

 

Nowej generacji wypełnienia z odciskiem molekularnym (MIP) do śladowej analizy chromatograficznej ksenobiotyków estrogennych    

dr Renata Gadzała-Kopciuch   
Uniwersytet Mikołaja Kopernika   
Toruń   

 

 

Nowe możliwości analityczne spektrometrii mas z plazmą wzbudzoną indukcyjnie połączoną z mikro-próbkowaniem laserowym    

prof. dr hab. Ewa Bulska   
Uniwersytet Warszawski   
Warszawa   

   

 

Przedstawiamy Polskie Laboratoria    

   
   
   

 

      

Laboratorium    

mgr Wioletta Włodarczyk   
Ekolab   
   

 

      

Zakłady Tłuszczowe "BIELMAR S.A."    

mgr Krzysztof Szczepanik   
Bielmar S.A.   
Bielsko Biała   

 

dostępna jest pełna wersja referatu

Zastosowania chromatografii jonowej w analizie śladowej nieorganicznych jonów. Problemy i wyzwania.    

dr hab. Rajmund Michalski   
Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN   
Zabrze   

 

ZASTOSOWANIA CHROMATOGRAFII JONOWEJ W ANALIZIE ŚLADOWEJ NIEORGANICZNYCH JONÓW. PROBLEMY I WYZWANIA

Dr hab. Rajmund Michalski

Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN
ul. M. Skłodowskiej-Curie 34, 41-819 Zabrze
tel. (032) 2716481 wew.218, fax. (032) 2717470
E-mail: michalski@ipis.zabrze.pl



Pojęcie analizy śladowej ewoluowało na przestrzeni minionych lat. Jeszcze w latach 70-tych XX wieku dotyczyło ono oznaczeń na poziomie 1 · 10-2 %. Obecnie takie stężenia analitu w próbce uważane są za wysokie i łatwe do oznaczenia, a prawdziwe wyzwania dla chemików analityków zaczynają się na ekstremalnie niskich poziomach stężeń 1 · 10-12 – 10-17 %.

Do poprawy granic wykrywalności i granic oznaczalności przyczynia się szybki rozwój nowych metod i technik analitycznych. Najważniejszą metodą rozdzielania analitów jest znana już od ponad 100 lat chromatografia, której szybki rozwój nastąpił około 50 lat po jej odkryciu przez M. Cwieta. Obecnie metody chromatograficzne ze względu na możliwość szybkiego rozdzielania i oznaczania substancji występujących na poziomie śladów w próbkach o złożonych matrycach, należą do najbardziej rozpowszechnionych metod instrumentalnych w chemii analitycznej. Metody chromatograficzne są powszechnie stosowane zarówno na skalę preparatywną, jak i analityczną, a chromatograf gazowy jest najbardziej rozpowszechnionym na świecie przyrządem analitycznym.

Metodą chromatografii gazowej można analizować substancje, które w warunkach chromatografowania mają postać gazów lub par, co w praktyce oznacza, że ich temperatury wrzenia nie przekraczają 350-400ºC. Ocenia się, że tą metodą można rozdzielać i oznaczać około 20% znanych związków chemicznych, a metodą chromatografii cieczowej około 80%.

Różnymi metodami chromatograficznymi można rozdzielać i oznaczać składniki polarne i niepolarne, kwaśne, obojętne i zasadowe, organiczne i nieorganiczne, a także monomery, oligomery i polimery. W zależności od właściwości fizykochemicznych badanej próbki i jej składników, do ich rozdzielania należy zastosować odpowiedni rodzaj chromatografii.

O ile związki organiczne są rozdzielane i oznaczane zazwyczaj metodą chromatografii gazowej i cieczowej, zastosowanie metod chromatograficznych w analizie związków nieorganicznych było przez długi czas ograniczone. Na skalę preparatywną stosowano wprawdzie metodę wymiany jonowej, lecz brakowało aplikacji chromatograficznych w najbardziej rutynowych zastosowaniach takich jak oznaczanie nieorganicznych anionów i kationów w wodach i ściekach. Oznaczenia takie stanowią podstawę pracy wielu laboratoriów usługowych i marzeniem chemików analityków było opracowanie metodyk prostych, dokładnych, tanich, dostępnych i łatwych do automatyzacji.

Do oznaczania anionów w wodach stosowane były z powodzeniem od wielu lat metody klasyczne takie, jak metody: miareczkowe, kolorymetryczne, grawimetryczne, turbidymetryczne, a także elektrochemiczne.

Poza niewątpliwymi zaletami (dostępność, niskie koszty analiz) większość z tych metod w dużym stopniu charakteryzuje się negatywnym wpływem czynników przeszkadzających, zbyt wysokimi w stosunku do potrzeb toksykologicznych granicami wykrywalności i oznaczalności, słabą czułością i selektywnością, wysoką pracochłonnością, a także w wielu przypadkach stosowaniem drogich i toksycznych odczynników chemicznych, oraz brakiem możliwości ich automatyzacji.

W związku z powyższym pojawienie się w połowie lat 70-tych minionego wieku chromatografii jonowej umożliwiającej jednoczesne oznaczanie kilku jonów w czasie kilkunastu minut było długo oczekiwanym i przyjętym bardzo życzliwie przez chemików analityków wydarzeniem.

Najważniejsze zalety chromatografii jonowej takie jak: możliwość jednoczesnego oznaczania kilku jonów w czasie kilkunastu minut, granice wykrywalności i oznaczalności na poziomie μg L-1, niewielka ilość próbki potrzebna do analizy, możliwość stosowania różnych detektorów, prosty sposób przygotowania próbek, możliwość jednoczesnego oznaczania kationów i anionów, lub jonów organicznych i nieorganicznych oraz możliwość oznaczania jonów tego samego pierwiastka na różnych stopniach utlenienia (analityka specjacyjna) spowodowały, że szybko stała się ona metodą referencyjną oznaczania jonów w wodach i ściekach, zalecaną przez wiele organizacji międzynarodowych.

Nieco inaczej przedstawiała się sytuacja w przypadku oznaczania kationów. Metody takie jak AAS, ICP-AES czy ICP-MS charakteryzują się bardzo dobrymi granicami wykrywalności i oznaczalności, są odpowiednio czułe, selektywne i powtarzalne. W związku z tym zastosowania chromatografii jonowej w analizie metali było początkowo niewielkie. Wprawdzie chromatografia jonowa była stosowana do oznaczania kationów od początku swojego istnienia, lecz dopiero wzrost zainteresowania analityką specjacyjną spowodowało jej szersze wykorzystanie w tym zakresie. Jej dodatkową zaletą jest możliwość uzyskania większej liczby informacji na temat składu próbki z zastosowaniem tylko jednej metody analitycznej.

Chromatografia jonowa (ang. Ion Chromatography, IC) jest odmianą wysokosprawnej chromatografii cieczowej stosowaną do rozdzielania i oznaczania anionów i kationów, a także innych substancji po ich wcześniejszym przeprowadzeniu w formy jonowe. W literaturze spotkać można określenie chromatografia jonowymienna (ang. Ion-Exchange Chromatography, IEC), która różni się od chromatografii jonowej, chociaż obydwa powyższe rodzaje chromatografii oparte są na znanych od dawna procesach wymiany jonowej.

Chromatografia jonowa istnieje od ponad 30 lat, niemniej w Polsce zwiększone zainteresowanie tą nowoczesną metodą analityczną obserwuje się dopiero o kilku lat. Przyczyniło się do tego m.in. wprowadzenie polskich wersji językowych norm ISO dotyczących wykorzystania chromatografii jonowej w analizie wody i ścieków, jak również docenienie jej zalet takich jak: szybkość analiz, czułość, dokładność, możliwość jednoczesnego oznaczania kilkunastu jonów oraz pełnej automatyzacji pomiarów. Zakres zastosowań chromatografii jonowej rozszerza się szybko (m.in. na oznaczanie jonów w próbkach żywności, w badaniach klinicznych, w przemyśle farmaceutycznym, metalurgicznym, produkcji półprzewodników), niemniej najważniejszym zastosowaniem chromatografii jonowej była i jest analiza wód (w tym wód do picia) i ścieków.

Chromatografia jonowa jest metodą standardową oznaczania głównych anionów takich, jak: fluorki, chlorki, azotany(III), bromki, azotany(V), fosforany i siarczany(VI), jak również kationów: sodowych, potasowych, amonowych, magnezowych i wapniowych w wodach do spożycia, wodach powierzchniowych, wodach podziemnych, wodach opadowych, wodach mineralnych, ściekach komunalnych i przemysłowych.

Dobierając odpowiednio warunki analityczne takie jak: rodzaj kolumny analitycznej (jej wypełnienia), rodzaj i stężenie eluentu, natężenie jego przepływu, parametry pracy supresora i detektora, a także sposób przygotowania próbki do analizy, można rozdzielać i oznaczać praktycznie wszystkie jony zarówno nieorganiczne, jak i organiczne.

Chromatografia jonowa od początku swojego istnienia była przedmiotem porównań z dotychczas stosowanymi klasycznymi metodami oznaczania anionów i kationów, jak również metodami elektroforezy kapilarnej. W porównaniu do metod klasycznych chromatografia jonowa jest metodą szybszą, bardziej czułą, precyzyjną i powtarzalną. Koszty analiz (szczególnie rutynowych) są zdecydowanie niższe, chociaż koszty aparatury są relatywnie wysokie.

Z kolei w porównaniu do metod elektromigracyjnych (szczególnie elektroforezy kapilarnej) chromatografia jonowa charakteryzuje się lepszą powtarzalnością i niezawodnością, co spowodowało, że dotychczas tylko ona doczekała się opracowania metod standardowych w analizie wód i ścieków.

W pracy zostaną omówione najważniejsze aspekty metodyczne i aplikacyjne zastosowań chromatografii jonowej w analizie śladowej, a także przedstawione główne wyzwania i problemy tej niewątpliwie nowoczesnej metody analitycznej.

Pełna wersja referatu:   544 Kb

   

 

STATYSTYKA Ślesin 2007


Liczba wykładów: 18.
Dla 14 wykładów zamieszczono streszczenia.
Dla 4 wykładów zamieszczono pełne wersje referatów.
Łączny czas trwania wykładów: 10 godzin


Liczba warsztatów: 4.

 

 
 
O firmie
Laboratoria aplikacyjne
Aplikacje
Instalacja
Biuro serwisowe
Kontakt
Słownik
Wydarzenia
Sympozja
zakopane 2017
wyprzedaż
Nota prawna
Polityka prywatności
Kontakt